Ontdek het Leven


DE STEM VAN HET EGO

Er is een groot verschil tussen je ego en je geest of ziel. God maakte het leven en daarmee je ziel en jij maakte de rest. De rest wordt geregeerd door je ego of je verstand. Je ego beoordeelt en veroordeelt alles op basis van eerdere ervaringen of op basis van meningen van andere mensen die ze jou aangeleerd of opgedrongen hebben. Je zult merken als je kritisch naar je ego kijkt, dat heel veel van jouw overtuigingen van anderen komen.

 

Het ego of je verstand heeft geleerd door de ervaringen in het leven dat het verstandig is afhankelijk te zijn van anderen, zodat je nooit gebrek zult lijden. Het ego zoekt ook de gemakkelijkste weg in het leven, waarom zul je het jezelf moeilijk maken als het ook gemakkelijk kan. Die gemakkelijke weg gaat vaak ten koste van anderen, maar dat maakt het ego niets uit. Het ego is gericht op de gemakkelijkste weg en daarmee op veiligheid, zekerheid en persoonlijk genot. Het maakt het ego niets uit hoe een ander zich voelt, het stelt zichzelf altijd op de eerste plaats; vandaar ook de termen egocentrisme en egoïsme. Doordat het ego zichzelf altijd op de eerste plaats zet, sluit het ego het belang van anderen uit.

 

Het ego wil altijd gelijk hebben en sust het geweten, de ziel in slaap. Het zal vaak tegen je zeggen dat het niet jouw schuld was, maar die van de ander, dat jij er niets aan kon doen, dat die ander jouw uitgedaagd heeft en dat jij geen andere keuze had. Je wilde niemand kwetsen, maar je kon niet anders. Liefde is het ego vreemd, want liefde heeft totaal andere uitgangspunten en daar kan het ego niets mee. Liefde is een gevaar voor het ego, want de liefde ziet de onschuld van de ander en daarmee de onschuld van zichzelf. Het ego kan deze onschuld op geen enkele manier gebruiken. Het ego ziet liefde als bruikbaar; het kan nut hebben om te zeggen dat je van iemand houdt om te bereiken wat je wilt, daarom is het ego ook bezitterig en vleierig. 


Het ego test ook altijd uit of de ander wel meent wat hij/zij zegt, want het ego is van nature argwanend; omdat het ego geen liefde kent kan het ook niet begrijpen dat een ander lief heeft. Het ego zoekt – en vindt – altijd achterliggende bedoelingen, zodat de ego in geval van nood altijd een ander de schuld kan geven. Het ego is altijd bang dat het tekort zal komen, wat dan ook maar en zoekt altijd de bevestiging van goed genoeg zijn buiten zichzelf. Deze behoefte moet echter constant gevoed worden door een ander en daarmee wordt een liefdesrelatie uitgeput. Niemand kan het ego deze bevestiging constant bieden en daarmee heeft het ego weer gelijk gekregen dat liefde niet bestaat.

 

De ziel heeft een totaal ander uitgangspunt. De ziel kent maar één ding en dat is liefde. 

Liefde is belangstellend en geruststellend, liefde vraagt of verwacht niets van een ander, maar liefde vertrouwt de ander onvoorwaardelijk. 

Daarom doet liefdesverdriet ook zoveel pijn als de liefde merkt dat de ander op basis van het ego gehandeld heeft. 

Toch blijft liefde dan nog liefhebben, gewoon omdat liefde niets anders herkent. 

De liefde laat de ander vrij om te kiezen en om te zijn wie hij of zij is. 

De liefde oordeelt en veroordeelt niet, maar steunt en moedigt de ander aan om te komen tot persoonlijke groei en ontwikkeling. 

De liefde weet dat ze van God afkomstig is en de liefde staat ook in verbinding met God als bron van de Liefde. 

Liefde overstijgt het ego en schakelt de werking van het ego uit, want de liefde ziet geen schuld.

 Liefde ziet altijd het onschuldige wezen van de mens dat uit liefde bestaat. 

Dat is wat met liefde maakt blind bedoeld wordt; liefde ziet geen fouten van de ander, pas wanneer het ego de touwtjes overneemt, worden fouten gezien, maar wanneer de liefde het wint van het ego, dan wordt de ander volledig en onvoorwaardelijk geaccepteerd, want liefde weet dat de ander ook worstelt met de verleidingen van het ego. 

Daarom is liefde eeuwig en onveranderlijk en daarmee goddelijk.

 

  

 
 
 
 
google-site-verification: googleae70da3b9f2c6104.html